Rozporządzenie o bezpieczeństwie zabawek (UE 2025/2509): DPP staje się obowiązkowy

Do tej pory cyfrowy paszport produktu był przede wszystkim historią ekoprojektową: ESPR wyznacza ramy, a akty delegowane wypełniają je kategoria po kategorii. Nowe rozporządzenie o bezpieczeństwie zabawek zmienia ten obraz. To pierwszy akt prawa produktowego UE, w którym cyfrowy paszport produktu nie jest dodatkiem, lecz podstawowym dowodem zgodności — i zastępuje dokument, który od dekad stanowił fundament zgodności CE: deklarację zgodności UE.

Rozporządzenie (UE) 2025/2509 w sprawie bezpieczeństwa zabawek zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym 12 grudnia 2025 r. i weszło w życie 1 stycznia 2026 r. Jego wymogi merytoryczne — w tym obowiązkowy DPP — mają zastosowanie od 1 sierpnia 2030 r. Ten artykuł wyjaśnia, czego wymaga rozporządzenie, jakie dane musi nieść paszport zabawki, jak odnosi się on do cyfrowego paszportu produktu pod ESPR i co producenci zabawek powinni robić w okresie przejściowym.

Najważniejsze w skrócie

Rozporządzenie (UE) 2025/2509 (rozporządzenie o bezpieczeństwie zabawek, TSR) zastępuje dyrektywę 2009/48/WE. Weszło w życie 1 stycznia 2026 r. i ma zastosowanie od 1 sierpnia 2030 r. — okres przejściowy wynosi 54 miesiące.
Cyfrowy paszport produktu jest obowiązkowy dla każdej zabawki wprowadzanej na rynek UE — i zastępuje deklarację zgodności UE jako podstawowy dowód zgodności.
DPP to ustrukturyzowany, nadający się do odczytu maszynowego zbiór danych powiązany z zabawką przez trwały niepowtarzalny identyfikator produktu i dostępny przez nośnik danych (kod QR lub podobny) na zabawce albo na jej etykiecie — dostępny przed zakupem.
Musi być dostępny w języku lub językach urzędowych państw członkowskich, w których zabawka jest sprzedawana, i pozostawać dostępny co najmniej 10 lat od wprowadzenia do obrotu.
Przed wprowadzeniem do obrotu podmiot gospodarczy zgłasza identyfikator produktu i identyfikator podmiotu do centralnego rejestru UE utworzonego na podstawie ESPR — tej samej infrastruktury, z której będzie korzystał horyzontalny DPP.
Zasady dotyczące substancji chemicznych zostają istotnie zaostrzone: generyczny zakaz substancji CMR, zaburzających funkcjonowanie układu hormonalnego, uczulających i trwałych, a także zakaz zamierzonego stosowania PFAS z wąskimi wyjątkami technicznymi.
myDPP nie przeprowadza oceny bezpieczeństwa, nie wykonuje badań chemicznych, nie jest jednostką notyfikowaną i nie wydaje deklaracji zgodności. myDPP przechowuje, wersjonuje i komunikuje zweryfikowane dane produktowe oraz nośnik danych, który je otwiera.

Czym jest rozporządzenie o bezpieczeństwie zabawek

TSR to przekształcenie unijnego prawa o bezpieczeństwie zabawek. Poprzedni reżim, dyrektywa 2009/48/WE, wymagał transpozycji do 27 porządków krajowych; rozporządzenie obowiązuje bezpośrednio i jednolicie w całej Unii. Sama ta zmiana usuwa wieloletnie źródło rozbieżnych wykładni krajowych — w kategorii produktów sprzedawanej niemal wyłącznie transgranicznie.

Zmienia się też treść. Rozporządzenie napisano wokół trzech problemów, z którymi dyrektywa z 2009 r. radziła sobie słabo: substancji chemicznych, których ryzyka ujawniły się po 2009 r.; zabawek sprzedawanych konsumentom bezpośrednio z krajów trzecich przez platformy internetowe; oraz dokumentacji zgodności istniejącej wyłącznie na papierze, w szufladzie u producenta. DPP jest odpowiedzią na trzeci problem i — pośrednio — na drugi.

Harmonogram

Data	Kamień milowy
25 listopada 2025	Przyjęcie rozporządzenia
12 grudnia 2025	Publikacja w Dzienniku Urzędowym UE
1 stycznia 2026	Wejście w życie; stosowanie art. 28–44 i 49–55 (jednostki notyfikowane, przepisy administracyjne i upoważniające)
1 sierpnia 2030	Ogólne stosowanie — wszystkie wymogi merytoryczne, w tym obowiązkowy DPP
1 sierpnia 2030	Uchylenie dyrektywy 2009/48/WE; zabawki zgodne z dyrektywą mogą być wprowadzane do obrotu do tej daty
1 lutego 2031	Certyfikaty badania typu UE wydane pod starą dyrektywą tracą ważność

Przed rozpoczęciem ogólnego stosowania Komisja przyjmie akt delegowany określający specyfikacje techniczne paszportu zabawki. Do tego czasu znane są pola danych wynikające z samego rozporządzenia — nie znamy natomiast dokładnych formatów, protokołów i wymogów interoperacyjności.

Cyfrowy paszport produktu dla zabawek

Zastępuje deklarację zgodności

To najbardziej doniosła zmiana. W klasycznym nowym podejściu legislacyjnym producent sporządza deklarację zgodności UE — podpisany dokument wskazujący produkt, właściwe przepisy, zastosowane normy zharmonizowane oraz, gdy trzeba, jednostkę notyfikowaną. Pod TSR jego miejsce zajmuje DPP: paszport sam nosi oświadczenie o zgodności i staje się tym, do czego zaglądają organy nadzoru rynku, służby celne, handel i konsumenci.

Dla pracy nad zgodnością to nie kosmetyka. Deklarację zgodności sporządza się raz na model i archiwizuje. DPP to żywy, adresowalny zbiór danych, który musi pozostać poprawny, osiągalny i wersjonowany przez dekadę — obowiązek dokumentacyjny zamienia się w obowiązek zarządzania danymi.

Jakie dane musi zawierać DPP

Rozporządzenie określa obowiązkową treść. Do potwierdzonych elementów należą:

niepowtarzalny identyfikator produktu oraz wyraźne kolorowe zdjęcie zabawki o jakości wystarczającej do identyfikacji;
nazwa, zarejestrowana nazwa handlowa, adres i dane kontaktowe producenta wraz z niepowtarzalnym identyfikatorem podmiotu oraz — jeśli dotyczy — importera;
oświadczenie o zgodności z rozporządzeniem wraz z odniesieniami do właściwych przepisów UE oraz do zastosowanych norm zharmonizowanych lub wspólnych specyfikacji;
oznakowanie CE i kod towarowy;
dane jednostki notyfikowanej, jeżeli w procesie uczestniczyła jednostka oceniająca zgodność;
instrukcje użytkowania, informacje o bezpieczeństwie i ostrzeżenia, w tym wykaz obecnych alergennych substancji zapachowych;
kanał kontaktu z odpowiedzialnym podmiotem gospodarczym w sprawach bezpieczeństwa i skarg;
odniesienie do dostawcy usług DPP, który przechowuje kopię zapasową.

Do paszportu nie wolno wpisywać danych osobowych klientów. To rekord produktu, nie rekord klienta.

Nośnik danych

DPP jest osiągalny przez nośnik danych — kod QR, kod kreskowy lub porównywalny element odczytywalny maszynowo — powiązany z trwałym niepowtarzalnym identyfikatorem produktu. Nośnik musi być fizycznie obecny na samej zabawce albo na przywieszonej do niej etykiecie. Tylko gdy jest to niemożliwe z powodu rozmiaru lub charakteru zabawki, może znaleźć się na opakowaniu albo na dołączonej dokumentacji. W sprzedaży na odległość musi być dostępny przed zakupem.

Kto już pracuje na identyfikatorach GS1, jest tu na znanym gruncie: ta sama warstwa tożsamości, która nosi GTIN, może rozwiązywać się do paszportu. Nasze porównanie kodu QR i GS1 Digital Link omawia wybór między prostym adresem URL w kodzie QR a resolverem opartym na standardzie.

Języki, dostępność i rejestr

Trzy wymogi operacyjne zasługują na uwagę, bo kształtują architekturę systemu, a nie tylko papierologię:

Język — informacje muszą być podane w języku lub językach urzędowych każdego państwa członkowskiego, w którym zabawka jest wprowadzana do obrotu. Dla zabawki sprzedawanej w całej UE to zadanie tłumaczeniowe i kwestia zarządzania treścią na poziomie danych produktowych.
Dziesięć lat — DPP musi pozostać dostępny co najmniej dziesięć lat od wprowadzenia do obrotu, niezależnie od tego, czy model jest jeszcze sprzedawany, czy dostawca nadal istnieje i czy system wewnętrzny nie został w tym czasie wymieniony. Chodzi o trwałość, nie tylko o publikację.
Rejestr — przed wprowadzeniem do obrotu podmiot gospodarczy zgłasza niepowtarzalny identyfikator produktu i swój identyfikator podmiotu do centralnego rejestru UE utworzonego na podstawie ESPR. Paszport zabawki podłącza się więc do horyzontalnej infrastruktury DPP, zamiast tworzyć równoległą.

Dostawcy usług DPP

Rozporządzenie przyjmuje, że większość producentów nie będzie hostować paszportów samodzielnie. Dostawca usług DPP to niezależna strona trzecia upoważniona przez podmiot gospodarczy do przetwarzania danych paszportu i przechowywania kopii zapasowej. Odniesienie do tego dostawcy samo jest częścią treści paszportu.

Jedna rzecz nie budzi wątpliwości: powierzenie technologii nie powierza odpowiedzialności. Producent pozostaje w pełni odpowiedzialny za poprawność, kompletność i zgodność z prawem wszystkiego, co znajduje się w DPP.

Zaostrzone wymogi dotyczące substancji chemicznych

TSR idzie dalej w kierunku podejścia generycznego, opartego na zagrożeniu: substancje są ograniczane z powodu swojej klasyfikacji, a nie dopiero po wynegocjowaniu limitu specyficznego dla zabawek. W zarysie:

Substancje CMR — rakotwórcze, mutagenne lub działające szkodliwie na reprodukcję, kategorie 1A, 1B i 2, są zakazane.
Substancje zaburzające funkcjonowanie układu hormonalnego (kategorie 1 i 2), substancje o specyficznej toksyczności narządowej, uczulające drogi oddechowe oraz uczulające skórę kategorii 1A są zakazane.
PFAS — zamierzone stosowanie substancji per- i polifluoroalkilowych w zabawkach lub w ich mikrostrukturalnie odrębnych częściach jest zakazane. Istnieją wąskie wyjątki techniczne, m.in. dla niektórych elementów ze stali nierdzewnej i przewodzących oraz dla magnesów neodymowych.
Bisfenol A — obowiązuje surowszy limit migracji (0,005 mg/l).
Alergenne substancje zapachowe — wymienione substancje są zakazane, o ile nie są technicznie nieuniknione i poniżej 10 mg/kg; najsurowsze zasady dotyczą zabawek dla dzieci poniżej 36 miesięcy oraz zabawek przeznaczonych do wkładania do ust.
N-nitrozoaminy i substancje nitrozowalne — nowe limity zróżnicowane według rodzaju zabawki i grupy wiekowej.
Produkty biobójcze — niedopuszczalne, z wyjątkiem zabawek przeznaczonych do pozostawania na zewnątrz.

Z punktu widzenia danych istotne jest to, że te obowiązki wytwarzają dowody: oświadczenia dostawców, raporty z badań, dane materiałowe i substancjowe per komponent. Jeśli te dowody już mieszkają w ustrukturyzowanym modelu danych produktowych, część substancjowa DPP staje się zapytaniem, a nie projektem. Zabawki są przy tym wyrobami w rozumieniu REACH — co wciąga bazę SCIP i obowiązki zgłoszeniowe SVHC do tej samej rozmowy o danych.

Ocena bezpieczeństwa, dokumentacja techniczna i łańcuch dostaw

Przed wprowadzeniem zabawki do obrotu producent musi przeprowadzić ocenę bezpieczeństwa obejmującą właściwe zagrożenia — mechaniczne, fizyczne, palność, chemiczne, elektryczne, higieniczne i radioaktywność — z uwzględnieniem szczególnej podatności dzieci oraz łącznego narażenia na substancje chemiczne. Wynik wchodzi do dokumentacji technicznej.

Rozporządzenie rozdziela obowiązki także wzdłuż łańcucha. Importerzy i dystrybutorzy mają obowiązki weryfikacyjne i związane z nadzorem rynku. Dostawcy usług realizacji zamówień muszą obchodzić się z zabawkami z należytą starannością przy magazynowaniu, pakowaniu i wysyłce, nie mogą naruszać zgodności i muszą współdziałać przy wycofaniach i odzyskiwaniu produktów. Platformy internetowe muszą zaprojektować interfejsy tak, aby sprzedawcy mogli pokazać oznakowanie CE, obowiązkowe ostrzeżenia i link do DPP jeszcze przed zakupem — tak paszport dociera do kupującego w sprzedaży na odległość.

TSR, oznakowanie CE i GPSR — jak to się składa

Zabawki dotyczą trzy reżimy, a każdy robi coś innego:

TSR to sektorowe prawo harmonizacyjne. Ustala zasadnicze wymogi bezpieczeństwa, limity substancji, procedury oceny zgodności oraz — od 2030 r. — DPP.
Oznakowanie CE pozostaje. CE to deklaracja producenta, że produkt spełnia właściwe wymogi Unii; TSR zmienia sposób dowodzenia tej zgodności (DPP zamiast deklaracji zgodności), nie samo oznakowanie. Oznakowanie CE jest jednym z obowiązkowych pól DPP.
GPSR to horyzontalna siatka bezpieczeństwa. Ponieważ zabawki mają sektorowe prawo harmonizacyjne, GPSR obejmuje tylko aspekty i ryzyka bezpieczeństwa nieuregulowane w TSR — plus swoją mechanikę sprzedaży na odległość i platform oraz system Safety Gate.

Zabawka nosi więc oznakowanie CE, spełnia TSR i w sprawach, których TSR nie porusza, opiera się na GPSR.

Paszport zabawki a DPP pod ESPR

Warto precyzyjnie nazwać tę relację, bo te dwa paszporty nie są tą samą rzeczą przychodzącą dwa razy.

ESPR to rama horyzontalna: definiuje, czym jest cyfrowy paszport produktu, tworzy rejestr i portal internetowy oraz deleguje wymogi danych specyficzne dla kategorii do przyszłych aktów delegowanych. Jej ognisko to zrównoważoność — trwałość, naprawialność, zawartość materiałów z recyklingu, ślad węglowy, substancje wzbudzające obawy.

TSR używa tej samej infrastruktury do innego celu: zgodności i bezpieczeństwa. Paszport zabawki jest rejestrowany w rejestrze ESPR i osiągany przez ten sam typ nośnika danych, ale jego obowiązkowa treść to dowody zgodności, ostrzeżenia i identyfikowalność, a nie wskaźniki ekoprojektowe. Informacji o zrównoważoności dla zabawek należy oczekiwać później, poprzez akt delegowany ESPR — wtedy jeden paszport na zabawkę obsłuży oba cele.

Praktyczny wniosek dla firmy zabawkarskiej: nie zbudujecie dwóch paszportów. Zbudujecie jeden fundament danych produktowych, wystarczająco dobry, by w 2030 r. unieść paszport napędzany bezpieczeństwem, a później rozszerzenie napędzane ekoprojektem. To argument, by traktować sprawę jako zarządzanie danymi produktowymi, a nie jako ćwiczenie z dokumentów.

I jasno o naszej własnej roli: myDPP nie przeprowadza ocen bezpieczeństwa, nie wykonuje badań chemicznych ani mechanicznych, nie jest jednostką notyfikowaną i nie wydaje deklaracji zgodności. Ta odpowiedzialność leży po stronie producentów, importerów i jednostek oceniających zgodność. To, co robi myDPP, to przechowywanie, wersjonowanie i komunikowanie zweryfikowanych danych produktowych — identyfikatorów, danych podmiotu, odniesień do zgodności, ostrzeżeń, linków do dokumentów — oraz udostępnianie rozwiązywalnego nośnika danych, przez który te dane docierają do tego, kto skanuje zabawkę.

Co firmy zabawkarskie powinny zrobić teraz

1. Zmapować portfolio pod nowe zasady substancjowe

54 miesiące okresu przejściowego to w większości chemia, nie oprogramowanie. Zidentyfikujcie zabawki i komponenty objęte zakazem PFAS, generycznymi zakazami CMR i substancji hormonalnie aktywnych, limitem bisfenolu A i zasadami dotyczącymi substancji zapachowych. Przeformułowanie i zmiana źródeł dostaw mają w tym rozporządzeniu najdłuższe czasy realizacji.

2. Zdecydować, skąd bierze się identyfikator produktu

DPP wisi na trwałym niepowtarzalnym identyfikatorze produktu. Zdecydujcie teraz, czy to identyfikator GS1, schemat wewnętrzny czy mieszanka — i zapewnijcie jego stabilność przy zmianach opakowań, dostawców i migracjach systemów. Doszywanie tożsamości później jest kosztowne.

3. Zinwentaryzować dane, które trzeba będzie opublikować

Weźcie listę obowiązkowej treści i sprawdźcie pole po polu, gdzie dziś leży każda pozycja: dane producenta i importera, zastosowane normy zharmonizowane, odniesienie do jednostki notyfikowanej, ostrzeżenia, wykaz alergennych substancji zapachowych, zdjęcie produktu, kod towarowy. Znalezione luki to prawdziwy projekt.

4. Zaplanować tłumaczenia i dziesięć lat

Ostrzeżenia i instrukcje muszą istnieć w językach każdego rynku, na którym zabawka jest sprzedawana, a paszport musi przetrwać dekadę. Oba wymogi mówią za jednym zarządzanym źródłem treści produktowych, nie za arkuszami per rynek.

5. Wciągnąć handel i e-commerce wcześnie

Interfejsy platform muszą pokazywać oznakowanie CE, ostrzeżenia i link do DPP przed zakupem. To dotyka feedów produktowych, grafiki opakowań i projektu etykiet — zespołów zapraszanych do projektów zgodnościowych zwykle o wiele za późno. Nasza checklista wdrożenia DPP prowadzi przez kolejność działań.

Najczęściej zadawane pytania (FAQ)

Od kiedy paszport zabawki jest obowiązkowy?

Od 1 sierpnia 2030 r. Rozporządzenie weszło w życie 1 stycznia 2026 r., ale wymogi merytoryczne — w tym DPP — mają zastosowanie dopiero od 1 sierpnia 2030 r. Zabawki zgodne z dyrektywą 2009/48/WE mogą być wprowadzane do obrotu do tej daty.

Czy DPP naprawdę zastępuje przy zabawkach deklarację zgodności UE?

Tak. Na podstawie rozporządzenia (UE) 2025/2509 cyfrowy paszport produktu przejmuje rolę deklaracji zgodności UE jako podstawowego dowodu, że zabawka jest zgodna. Samo oznakowanie CE pozostaje i jest jednym z obowiązkowych pól danych w paszporcie.

Gdzie musi znaleźć się kod QR?

Na samej zabawce albo na przywieszonej do niej etykiecie. Tylko gdy jest to niemożliwe z powodu rozmiaru lub charakteru zabawki, może trafić na opakowanie albo dołączoną dokumentację. W sprzedaży internetowej musi być dostępny przed zakupem.

Jak długo paszport zabawki musi pozostać dostępny?

Co najmniej dziesięć lat od wprowadzenia do obrotu — niezależnie od tego, czy model jest jeszcze sprzedawany.

Czy paszport zabawki to to samo co paszport ESPR?

Korzysta z tej samej infrastruktury — centralnego rejestru UE i paszportu opartego na nośniku danych — ale jego obowiązkową treścią są dane o zgodności, bezpieczeństwie i identyfikowalności, a nie wskaźniki ekoprojektowe. Danych o zrównoważoności dla zabawek należy oczekiwać w późniejszym akcie delegowanym ESPR.

Czy nadal potrzebna jest jednostka notyfikowana?

To zależy od procedury oceny zgodności. Gdy normy zharmonizowane w pełni pokrywają właściwe wymogi, producent może ocenić samodzielnie; w przeciwnym razie stosuje się badanie typu UE przez jednostkę notyfikowaną. Jeśli jednostka notyfikowana bierze udział, jej dane wchodzą do DPP.

Czytaj dalej

Źródła

Rozporządzenie (UE) 2025/2509 w sprawie bezpieczeństwa zabawek — EUR-Lex
Dyrektywa 2009/48/WE w sprawie bezpieczeństwa zabawek — EUR-Lex
Rozporządzenie (UE) 2024/1781 (ESPR) — EUR-Lex
Komisja Europejska — bezpieczeństwo zabawek i prawo produktowe