Regulacje •

EUDR: przesunięcie terminu, aktualny stan i terminy do 30 grudnia 2026

Ile razy przesunięto EUDR, co obowiązuje teraz i co realnie uprościło rozporządzenie (UE) 2025/2650? Aktualny stan na sierpień 2026, terminy 30 grudnia 2026 i 30 czerwca 2027, nowa rola podmiotu na dalszym etapie łańcucha i dlaczego przygotowań nie da się odłożyć do jesieni.

Autor: Zespół myDPP

EUDR: przesunięcie terminu, aktualny stan i terminy do 30 grudnia 2026

Najważniejsze w skrócie

Rozporządzenie UE w sprawie wylesiania (EUDR, rozporządzenie (UE) 2023/1115) przesunięto dwukrotnie — raz w grudniu 2024, raz w grudniu 2025. Stan na sierpień 2026: EUDR obowiązuje duże i średnie przedsiębiorstwa od 30 grudnia 2026, a mikroprzedsiębiorstwa i małe firmy od 30 czerwca 2027. Trzeciego przesunięcia nie będzie — Komisja zamknęła tę kwestię pakietem przeglądowym w maju 2026 i potwierdziła terminy. Drugie przesunięcie przyszło wraz z rozporządzeniem (UE) 2025/2650, które zrobiło więcej niż przestawienie dat: przebudowało rozkład należytej staranności w łańcuchu dostaw. Oświadczenie o należytej staranności składa dziś tylko podmiot, który pierwszy wprowadza towar na rynek UE, a podmioty na dalszych etapach przechowują wyłącznie jego numer referencyjny. Kto odłoży przygotowania na jesień 2026, nie będzie zgodny w dniu rozpoczęcia stosowania — bo wąskim gardłem nie jest termin, lecz czasy realizacji w zakupach, komunikacji z dostawcami i integracji systemów. Ten artykuł porządkuje przesunięcia, obowiązujące terminy i uproszczenia — oraz pokazuje, które z tych danych opierają się na tym samym fundamencie co cyfrowy paszport produktu (DPP).

Artykuł zakłada podstawową znajomość EUDR. Jeśli najpierw chcesz wiedzieć, których surowców dotyczy i czym w ogóle jest oświadczenie o należytej staranności, przeczytaj EUDR: rozporządzenie UE w sprawie wylesiania i cyfrowy paszport produktu. Wprowadzenie do samego paszportu znajdziesz w DPP w 15 minut.


Stan na sierpień 2026 w jednym zdaniu

EUDR obowiązuje od 29 czerwca 2023, ale nadal nie jest stosowane — i zacznie być stosowane za niewiele ponad cztery miesiące, w uproszczonej formie, bez kolejnej karencji.

Te trzy stwierdzenia razem wyjaśniają, skąd tyle zamieszania. Rozporządzenie, które od trzech lat leży w Dzienniku Urzędowym, a w prasie trzy razy pojawiło się jako „przesunięte”, rynek łatwo czyta jako „i tak nigdy nie wejdzie”. Od teraz to kosztowna pomyłka.

Dwa podejścia: jak doszło do przesunięć

EUDR ma wyjątkowo burzliwą historię. Żeby zrozumieć obecny stan, trzeba znać kolejność zdarzeń:

Czerwiec 2023 — wejście w życie. Rozporządzenie (UE) 2023/1115 wchodzi w życie 29 czerwca 2023. Pierwotny termin rozpoczęcia stosowania: 30 grudnia 2024 dla dużych i średnich firm, 30 czerwca 2025 dla mikro i małych.

Grudzień 2024 — pierwsze przesunięcie o rok. Państwa członkowskie, kraje trzecie i organizacje branżowe zgłaszają, że ani system informatyczny, ani łańcuchy dostaw nie są gotowe. Rozporządzenie (UE) 2024/3234 zostaje opublikowane 23 grudnia 2024 i wchodzi w życie 26 grudnia 2024 — kilka dni przed pierwotnym terminem. Nowe daty: 30 grudnia 2025 i 30 czerwca 2026. To przesunięcie było czysto czasowe, nie zmieniło treści obowiązków.

Grudzień 2025 — drugie przesunięcie, tym razem z treścią. Rada i Parlament porozumiewają się 4 grudnia 2025 co do „ukierunkowanej rewizji”. Parlament głosuje za 11 grudnia, Rada zatwierdza 18 grudnia. Rozporządzenie (UE) 2025/2650 z 19 grudnia 2025 zostaje opublikowane: nowe daty 30 grudnia 2026 i 30 czerwca 2027 — plus pakiet realnych ułatwień, który na nowo rozdziela należytą staranność w łańcuchu.

Kwiecień/maj 2026 — przegląd, który nie przyniósł trzeciego przesunięcia. Oba organy prawodawcze zobowiązały Komisję do przedstawienia sprawozdania upraszczającego do 30 kwietnia 2026. Pakiet pojawił się w maju 2026 razem z wyraźnym potwierdzeniem: terminy zostają, a obowiązki podstawowe nie będą dalej rozmiękczane. To zamknęło dyskusję o trzecim przesunięciu.

Obowiązujące terminy

KtoRozpoczęcie stosowania
Duże i średnie przedsiębiorstwa (podmioty i handlowcy)30 grudnia 2026
Mikroprzedsiębiorstwa i małe przedsiębiorstwa30 czerwca 2027
Produkty włączone do zakresu w lipcu 202630 grudnia 2027

Klasyfikacja jako mikro, małe, średnie lub duże przedsiębiorstwo idzie za progami UE (liczba zatrudnionych, obrót, suma bilansowa). To nie formalność: sześć miesięcy różnicy decyduje, czy twój pierwszy sezon EUDR to zima 2026, czy lato 2027. Potwierdź kwalifikację na piśmie, zanim zaczniesz planować — i pamiętaj, że przynależność do grupy kapitałowej może przesunąć cię przez próg, pod którym pojedyncza spółka by została.

Co realnie zmieniło rozporządzenie (UE) 2025/2650

To część, którą większość podsumowań pomija, bo skupia się na zmianie daty. W praktyce ułatwienia są ważniejsze niż dodatkowe sześć miesięcy.

Oświadczenie składa już tylko pierwszy wprowadzający na rynek

W pierwotnej wersji każdy uczestnik łańcucha musiał złożyć własne oświadczenie o należytej staranności (Due Diligence Statement, DDS). Dla tabliczki czekolady przechodzącej przez importera, przetwórcę, hurtownię i sklep oznaczało to cztery oświadczenia dla tej samej dostawy kakao — czterokrotny nakład pracy bez żadnej dodatkowej informacji.

Rewizja skupia obowiązek DDS na podmiocie, który pierwszy wprowadza produkt na rynek UE — w praktyce najczęściej na importerze. Podmioty na dalszych etapach nie składają już własnego oświadczenia.

Podmiot na dalszym etapie łańcucha — nowa rola

Rozporządzenie (UE) 2025/2650 wprowadza kategorię podmiotu na dalszym etapie łańcucha (downstream operator). Kto się w niej znajdzie, ma radykalnie skróconą listę obowiązków:

  • Zebrać standardowe dane biznesowe bezpośrednich dostawców: nazwę, adres pocztowy, adres e-mail. Te dane i tak są na każdej fakturze i każdym dokumencie dostawy.
  • Przechować numer referencyjny pierwotnego oświadczenia — ale tylko wtedy, gdy bezpośredni dostawca jest importerem.
  • Bez przekazywania numeru referencyjnego dalej w łańcuchu. Obowiązek kończy się na pierwszym podmiocie na dalszym etapie; przekazywanie aż do detalu nie jest już wymagane.

Skutek praktyczny: dla średniej firmy meblowej kupującej u polskiego importera EUDR zmniejsza się z projektu geolokalizacyjnego do zadania na danych podstawowych i dokumentach. Dla samego importera zmienia się niewiele — pełna należyta staranność z współrzędnymi, oceną ryzyka i jego ograniczaniem zostaje po jego stronie.

Uproszczone oświadczenie dla małych producentów pierwotnych

Nowa jest też kategoria małych i bardzo małych producentów pierwotnych z krajów bez problemu wylesiania. Składają jedno, uproszczone oświadczenie zamiast tworzyć pełne DDS dla każdej dostawy. Odciąża to przede wszystkim europejskie gospodarstwa leśne i rolników, od których dotąd oczekiwano obsługi tej samej maszynerii co od globalnego handlarza surowcami.

Produkty, które wypadły z zakresu

Rewizja usunęła z zakresu drukowane książki, gazety i obrazy. To był jeden z najczęściej krytykowanych fragmentów pierwotnej wersji: wydawnictwo miałoby dla każdego tytułu wykazać współrzędne lasów, z których pochodzi papier — przy hurtowni papieru z kilkudziesięcioma dostawcami praktycznie niewykonalne i bez mierzalnego efektu dla ochrony lasów.

Co się nie zmieniło

Te punkty w rozmowach rynkowych są regularnie źle zapamiętywane. Rewizja ich nie ruszyła:

  • Trzy warunki podstawowe zostają. Produkty muszą być wolne od wylesiania, wyprodukowane zgodnie z prawem kraju produkcji i objęte oświadczeniem o należytej staranności.
  • Data odcięcia 31 grudnia 2020 zostaje. Tereny wylesione po tej dacie są wykluczone — niezależnie od tego, ile razy przesunięto rozpoczęcie stosowania.
  • Obowiązek geolokalizacji zostaje. Kto składa DDS, potrzebuje współrzędnych wszystkich działek, na których wyprodukowano surowce.
  • Siedem surowców zostaje. Bydło, kakao, kawa, olej palmowy, kauczuk, soja i drewno — wraz z produktami pochodnymi.
  • Sankcje zostają. Kary co najmniej 4 procent obrotu unijnego, przepadek produktów, wykluczenie z zamówień publicznych.

Krótko: przesunięte i uproszczone to nie to samo co złagodzone. Kto ma rolę pierwszego wprowadzającego na rynek, niesie praktycznie cały pierwotny ciężar.

Zakres produktowy skorygowano w lipcu 2026

W lipcu 2026 Komisja doprecyzowała zakres produktowy, zarówno usuwając, jak i dodając pozycje — wśród nich kawę rozpuszczalną, niektóre pochodne oleju palmowego i mrożone ozory wołowe. Dla produktów nowo dodanych obowiązuje odrębny termin: wchodzą w życie dopiero 30 grudnia 2027.

Konsekwencja praktyczna: analiza objęcia zakresem oparta na wersji załącznika I z 2024 lub 2025 roku nie jest już wiarygodna. Zestaw dane podstawowe artykułów z aktualnymi kodami taryfy celnej, nie ze starą listą — i zapisz datę weryfikacji, żeby późniejsze korekty dały się odtworzyć.

Benchmarking krajów: kto może stosować uproszczoną procedurę

Równolegle do przesunięć zaczął działać drugi mechanizm, który silnie wpływa na nakład pracy. Rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2025/1093 z 22 maja 2025 Komisja opublikowała pierwszą klasyfikację krajów: trzy poziomy ryzyka — niskie, standardowe, wysokie. Pierwsza wersja objęła cztery kraje wysokiego ryzyka, około 50 krajów o ryzyku standardowym i około 140 krajów niskiego ryzyka.

Kto kupuje wyłącznie z krajów niskiego ryzyka, może stosować uproszczoną należytą staranność z artykułu 13: zbieranie informacji tak, pełna ocena ryzyka i jego ograniczanie nie. Według szacunków w uproszczonej procedurze mieści się około połowy importujących podmiotów.

Dwa zastrzeżenia są istotne. Pierwsze: „niskie ryzyko” nie zwalnia z oświadczenia, tylko z części weryfikacji — DDS pozostaje obowiązkowe. Drugie: Parlament zaatakował metodykę klasyfikacji rezolucją sprzeciwu w lipcu 2025, nie doprowadzając do jej upadku; lista obowiązuje, ale pierwszy przegląd zaplanowano na 2026 rok. Łańcuch dostaw, który opiera swoje uproszczenie wyłącznie na niskim ryzyku kraju, jest więc stabilny tylko do najbliższej rewizji tej listy.

Dlaczego „grudzień 2026” w zakupach znaczy już teraz

To miejsce, w którym firmy najczęściej źle przeliczają przesunięcie. Liczy się nie to, kiedy rozporządzenie zaczyna obowiązywać, ale kiedy przyjedzie pierwszy towar, który mu podlega.

Przy typowych czasach realizacji od dwóch do czterech miesięcy między zamówieniem a przyjęciem towaru zamówienie złożone jesienią 2026 trafia już w okres stosowania. Kto kupuje latem 2026, musi wpisać wymogi EUDR do dokumentów zakupowych, umów z dostawcami i kontroli przyjęcia teraz — nie w grudniu.

Dochodzą do tego trzy czasy realizacji, których nie da się skompresować:

  • Komunikacja z dostawcami. Współrzędne geograficzne nie przychodzą na zawołanie. Między pierwszym zapytaniem a użyteczną odpowiedzią w łańcuchach wielostopniowych realnie mijają miesiące, zwłaszcza gdy poddostawcy muszą sami dopytać swoich producentów.
  • Integracja systemów. Oświadczenie składa się przez unijny system informacyjny. Rejestracja, nadanie ról i uprawnień oraz ewentualna integracja z ERP lub PIM to projekty IT, nie wypełnienie formularza.
  • Jakość danych. Współrzędne muszą dać się przypisać do artykułów, partii i dostaw. Tam, gdzie tego powiązania brakuje, największą pojedynczą pozycją kosztową jest naprawa danych podstawowych.

Jak rozłożyć pozostałe miesiące

1. Ustal rolę dla każdego łańcucha dostaw (sierpień/wrzesień 2026)

Ustal to dla każdego łańcucha osobno, nie dla całej firmy: jesteś pierwszym wprowadzającym na rynek, podmiotem na dalszym etapie czy handlowcem? Po rewizji ta kwalifikacja przesądza o prawie całym nakładzie pracy. Jedna firma może być importerem przy kawie i podmiotem na dalszym etapie przy meblach — z całkowicie różnymi obowiązkami.

2. Sprawdź objęcie zakresem wobec aktualnego załącznika (wrzesień 2026)

Zestaw dane podstawowe artykułów z aktualnymi kodami taryfy celnej, wraz ze zmianami z lipca 2026. Udokumentuj wynik, z datą i wersją listy.

3. Zbierz dane od dostawców (wrzesień–listopad 2026)

Dla łańcuchów, w których jesteś pierwszym wprowadzającym: współrzędne geograficzne, kraj produkcji, okres produkcji i dowody legalności. Dla roli na dalszym etapie wystarczą dane podstawowe — plus numer referencyjny, gdy dostawcą jest importer.

4. Rejestracja i próbne złożenie (październik–listopad 2026)

Uruchom dostęp do unijnego systemu informacyjnego, ustaw uprawnienia, przejdź całą ścieżkę na oświadczeniu testowym. Kto zostawi ten krok na grudzień, będzie testował na produkcji — razem ze wszystkimi innymi.

5. Zakotwicz proces w przyjęciu towaru (do grudnia 2026)

Żadnego przyjęcia bez wyjaśnionego statusu EUDR. Numery referencyjne przechowuj w sposób odporny na audyt; pomyśl o okresach przechowywania i o tym, jak wykażesz zgodność przed nadzorem rynku.

Gdzie dane EUDR spotykają się z cyfrowym paszportem produktu

EUDR wymaga pochodzenia na poziomie działki, przypisania do partii i weryfikowalnych dowodów z łańcucha dostaw. Cyfrowy paszport produktu wymaga składu materiałowego, pochodzenia, udziału materiałów z recyklingu i dokumentów potwierdzających. To dwa zbiory przepisów o różnym celu, ale w dużej mierze o tej samej bazie danych — i o tym samym wymogu podstawowym: jednoznacznej identyfikacji oraz wiarygodnym powiązaniu artykułu, partii i dowodu.

Kto ustawi EUDR jako odizolowany projekt zgodności, zbuduje to powiązanie dwa razy. Kto zakotwiczy je w zarządzaniu danymi produktowymi, obsłuży z jednego źródła EUDR, paszport z ESPR i obowiązki sprawozdawcze. Jak wygląda ten fundament, opisuje DPP a PIM: dlaczego dane produktowe są fundamentem.

Dokładnie po to zbudowano myDPP: prowadzenie danych o pochodzeniu i dowodów w strukturze artykułu i partii, wersjonowane przechowywanie dokumentów i wykorzystanie tej samej bazy dla paszportu produktu. Więcej na stronie głównej myDPP.

Najczęściej zadawane pytania

Czy EUDR znowu przesunięto?

Nie. Ostatnie przesunięcie to rozporządzenie (UE) 2025/2650 z 19 grudnia 2025. Komisja pakietem przeglądowym w maju 2026 potwierdziła, że zostają daty 30 grudnia 2026 i 30 czerwca 2027.

Ile razy przesunięto EUDR?

Dwa razy: pod koniec grudnia 2024 (rozporządzenie (UE) 2024/3234, czysto zmiana dat) i pod koniec grudnia 2025 (rozporządzenie (UE) 2025/2650, wraz z uproszczeniami merytorycznymi).

Od kiedy EUDR obowiązuje moją firmę?

Duże i średnie przedsiębiorstwa od 30 grudnia 2026, mikroprzedsiębiorstwa i małe firmy od 30 czerwca 2027. Produkty włączone do zakresu w lipcu 2026 — od 30 grudnia 2027.

Czy jako handlowiec muszę jeszcze składać oświadczenie o należytej staranności?

Zasadniczo nie. Po rewizji obowiązek DDS leży po stronie pierwszego wprowadzającego na rynek. Jako podmiot na dalszym etapie zbierasz standardowe dane biznesowe bezpośrednich dostawców i — gdy dostawcą jest importer — przechowujesz numer referencyjny jego oświadczenia.

Czym jest podmiot na dalszym etapie łańcucha?

Rolą wprowadzoną rozporządzeniem (UE) 2025/2650 dla uczestników, którzy sami nie wprowadzają objętych produktów pierwszy raz na rynek UE. Ich obowiązki ograniczają się w istocie do danych podstawowych dostawców i przechowywania numeru referencyjnego.

Czy wystarczy, że kupuję z kraju niskiego ryzyka?

Wystarczy do uproszczonej należytej staranności z artykułu 13, nie do zwolnienia. Nadal zbierasz informacje i — jako pierwszy wprowadzający — nadal składasz oświadczenie. Poza tym lista krajów zostanie po raz pierwszy zrewidowana w 2026 roku, więc zaplanuj możliwą zmianę statusu.

Czy drukowane książki nadal są objęte zakresem?

Nie. Drukowane książki, gazety i obrazy usunięto z zakresu rewizją z grudnia 2025.

Czy mogę czekać z przygotowaniami do jesieni 2026?

Praktycznie nie. Przy czasach realizacji od dwóch do czterech miesięcy towar zamówiony jesienią 2026 trafia już w okres stosowania, a zapytania do dostawców o współrzędne w łańcuchach wielostopniowych same zajmują miesiące.

Czytaj dalej

Źródła