Regelgeving •

CE-markering: betekenis, verplichting en verband met het DPP

Wat de CE-markering betekent, voor welke producten ze verplicht is, hoe je ze in zes stappen verkrijgt, wat de EU-conformiteitsverklaring is en hoe de CE-markering en het digitaal productpaspoort elkaar aanvullen onder de ESPR-verordening.

Auteur: myDPP Team

CE-markering: betekenis, verplichting en verband met het DPP

De belangrijkste punten

De CE-markering is de verklaring van de fabrikant dat een product voldoet aan de geldende EU-eisen inzake gezondheid, veiligheid en milieubescherming. “CE” komt van Conformité Européenne (Europese conformiteit). Ze is verplicht voor producten die onder een van de circa twee dozijn EU-harmonisatieregels vallen - zoals machines, speelgoed, elektrische apparatuur, radioapparatuur of medische hulpmiddelen - voordat ze in de Europese Economische Ruimte in de handel worden gebracht. De CE-markering is geen kwaliteitskeurmerk en geen bewijs van herkomst; het is een juridische conformiteitsverklaring die de fabrikant op eigen verantwoordelijkheid aanbrengt. Voor het digitaal productpaspoort is dit doorslaggevend: onder de Ecodesignverordening (ESPR) draagt een product straks beide - de CE-markering voor zijn ecodesign-eisen én een DPP. Het paspoort is daarbij het medium dat de bijbehorende EU-conformiteitsverklaring en de technische documentatie toegankelijk maakt via de QR-code.

Wilt u eerst de basis van het paspoort zelf leren kennen, dan raden wij het introductieartikel Digitaal productpaspoort in 15 minuten: wat is het DPP en waarom voert de EU het in aan.


Wat betekent de CE-markering?

De afkorting CE komt van Conformité Européenne - Frans voor “Europese conformiteit”. Door de CE-markering aan te brengen verklaart de fabrikant op eigen verantwoordelijkheid dat zijn product voldoet aan alle toepasselijke EU-wetgeving en aan de daarin vastgelegde essentiële eisen inzake veiligheid, gezondheid en milieubescherming.

De CE-markering is daarmee vooral een uitspraak over juridische conformiteit, niet over kwaliteit. Ze fungeert als een zichtbaar “paspoort” voor de EU-interne markt: draagt een product de markering rechtmatig, dan mag het vrij circuleren in de hele Europese Economische Ruimte (EER - de EU plus Noorwegen, IJsland en Liechtenstein) zonder aanvullende nationale toelating.

Wat de CE-markering niet is

Om misverstanden te voorkomen zijn de grenzen even belangrijk als de definitie:

  • Geen kwaliteitskeurmerk. De CE-markering zegt niets over hoe goed een product is - alleen dat het voldoet aan de wettelijke minimumeisen.
  • Geen bewijs van herkomst. Ze betekent niet dat een product in de EU is gemaakt. Ook goederen uit derde landen moeten de markering dragen wanneer ze in de EER worden ingevoerd.
  • Geen controle door een autoriteit. In de meeste gevallen verklaart de fabrikant de conformiteit zelf. Alleen bij hogere risicoklassen is een onafhankelijke instantie betrokken.
  • Geen “China Export”. Er circuleert een bewering dat een gelijkend logo met dichter op elkaar staande letters voor “China Export” staat. Zo’n officieel merk bestaat niet - een misbruikte of verkeerd aangebrachte CE-markering blijft een overtreding.

Voor welke producten is de CE-markering verplicht?

De CE-markering is niet voor elk product vereist, alleen voor producten die vallen onder een EU-harmonisatieregel binnen het “nieuwe wetgevingskader”. Die bestrijken ongeveer twee dozijn productgroepen, waaronder:

  • Machines (Machinerichtlijn 2006/42/EG tot 19 januari 2027, daarna Verordening (EU) 2023/1230 vanaf 20 januari 2027)
  • Speelgoed (Richtlijn 2009/48/EG)
  • Elektrische apparatuur (Laagspanningsrichtlijn 2014/35/EU)
  • Elektromagnetische compatibiliteit (Richtlijn 2014/30/EU)
  • Radioapparatuur (Richtlijn 2014/53/EU)
  • Medische hulpmiddelen (Verordening (EU) 2017/745, MDR) en in-vitrodiagnostiek (Verordening (EU) 2017/746)
  • Persoonlijke beschermingsmiddelen (Verordening (EU) 2016/425)
  • Bouwproducten, drukapparatuur, gastoestellen, liften, meetinstrumenten en andere

Even belangrijk is wat de CE-markering niet dekt: cosmetica, levensmiddelen, chemische stoffen (REACH) en geneesmiddelen hebben hun eigen regels en dragen geen CE-markering. Wie een product in de handel brengt, moet dus eerst nagaan welke wetgeving überhaupt van toepassing is - en of meerdere tegelijk gelden (elektrisch speelgoed valt bijvoorbeeld onder meer dan één richtlijn).

Deze opsomming is verkort. De volledige lijst van alle circa dertig wetgevingshandelingen, met nummers, productbereik en de vraag waar al een productpaspoort aan hangt, staat in voor welke producten is CE-markering verplicht.

Hoe verkrijg je de CE-markering? Zes stappen

In de praktijk verloopt de weg naar een rechtmatige CE-markering in zes stappen:

  1. Bepaal de toepasselijke wetgeving. Identificeer alle EU-richtlijnen en -verordeningen die voor uw product gelden.
  2. Bepaal de eisen en geharmoniseerde normen. Geharmoniseerde normen (gepubliceerd in het Publicatieblad van de EU) creëren een “vermoeden van conformiteit”: wie ze naleeft, wordt geacht te voldoen aan de bijbehorende eisen.
  3. Bepaal de conformiteitsbeoordelingsprocedure. Verduidelijk of een zelfverklaring volstaat of dat een aangemelde instantie moet worden ingeschakeld - dat hangt af van de risicoklasse.
  4. Test het product en toon conformiteit aan. Voer de vereiste tests uit en documenteer de resultaten.
  5. Stel de technische documentatie op en bewaar ze. Deze documenten moeten gedurende een bepaalde periode (vaak tien jaar) beschikbaar zijn voor de autoriteiten.
  6. Stel de EU-conformiteitsverklaring op en breng de CE-markering aan. Pas daarna mag het product in de handel worden gebracht.

De EU-conformiteitsverklaring

De EU-conformiteitsverklaring (Declaration of Conformity, DoC) is het centrale document van de procedure. Daarin verklaart de fabrikant - met vermelding van het product, de toegepaste wetgeving en normen en, waar van toepassing, de aangemelde instantie - dat aan alle eisen is voldaan. Is er een aangemelde instantie betrokken, dan volgt haar viercijferige identificatienummer op de CE-markering.

Wat kost de CE-markering?

De CE-markering zelf wordt niet “gekocht”; er is geen vergoeding voor het merk. Kosten ontstaan door tests, geharmoniseerde normen, technische documentatie en - waar vereist - door de aangemelde instantie. De inspanning hangt dus sterk af van het product en de risicoklasse: van een pure zelfverklaring tot een veeleisend typeonderzoek is alles mogelijk.

CE-markering en het digitaal productpaspoort onder de ESPR

Hier sluit de cirkel zich met het DPP. De Ecodesignverordening (ESPR, Verordening (EU) 2024/1781) bouwt voort op hetzelfde “nieuwe wetgevingskader” als de klassieke CE-regels. Voor de ecodesign-eisen die de Commissie per productgroep vaststelt, voorziet de ESPR in een conformiteitsbeoordeling, een EU-conformiteitsverklaring en de CE-markering.

Concreet betekent dit: een product dat onder een gedelegeerde verordening van de ESPR valt, draagt straks twee parallelle verplichtingen:

  • de CE-markering als bewijs dat het aan de ecodesign-eisen voldoet, en
  • een digitaal productpaspoort dat de voorgeschreven productdata gestructureerd en machineleesbaar beschikbaar stelt.

Beide steunen op dezelfde technische documentatie. De EU-conformiteitsverklaring, de toegepaste geharmoniseerde normen en - waar relevant - het identificatienummer van de aangemelde instantie zijn precies het soort conformiteitsbewijs dat een DPP kan bevatten en toegankelijk kan maken via de QR-code of GS1 Digital Link. Het batterijpaspoort toont het principe al: conformiteitsinformatie en productdata staan samen in één digitale drager.

Waarom CE-markering en DPP bij elkaar horen

Vanuit bedrijfsperspectief pakken de CE-markering en het DPP hetzelfde onderliggende probleem aan - het aantonen van productconformiteit - op twee niveaus: de CE-markering als juridische verklaring, het DPP als vindbare, actuele gegevensdrager voor de informatie erachter. Wie de technische documentatie toch al bijhoudt voor de CE-markering, heeft een groot deel van de DPP-databasis al klaar.

Een eerlijke kadering is hier belangrijk: een digitaal productpaspoort - en myDPP - voert geen conformiteitsbeoordeling uit en geeft geen CE-markering af. Het CE-merk vereist tests tegen geharmoniseerde normen, in sommige gevallen met een aangemelde instantie - werk van testlaboratoria, niet van een datasysteem. Wat myDPP doet, is de EU-conformiteitsverklaring, de documentverwijzingen en de relevante conformiteitsdata opslaan, versioneren en via het paspoort communiceerbaar maken, zodat autoriteiten, retailers en klanten ze op één plek vinden.

Veelgestelde vragen (FAQ)

Wat betekent de CE-markering, eenvoudig gezegd?

Het is de verklaring van de fabrikant dat een product voldoet aan alle toepasselijke EU-eisen inzake veiligheid, gezondheid en milieubescherming en daarom in de Europese Economische Ruimte mag worden verkocht.

Waar komt de afkorting CE vandaan?

CE komt van Conformité Européenne, Frans voor “Europese conformiteit”.

Wanneer is de CE-markering vereist?

Telkens wanneer een product onder een EU-harmonisatieregel valt - bijvoorbeeld als machine, speelgoed, elektrische apparatuur, radioapparatuur of medisch hulpmiddel. Producten zoals cosmetica, levensmiddelen of chemische stoffen dragen daarentegen geen CE-markering.

Bestaat er een “China Export”-merk?

Nee. Er bestaat geen officieel “China Export”-logo. Een gelijkend of verkeerd aangebrachte CE-markering is een overtreding en kan door het markttoezicht worden bestraft.

Vervangt het digitaal productpaspoort de CE-markering?

Nee. Het zijn twee afzonderlijke verplichtingen. Het DPP vervangt noch de conformiteitsbeoordeling noch de CE-markering - het maakt het bijbehorende bewijs, zoals de EU-conformiteitsverklaring, digitaal en vindbaar beschikbaar.

Verder lezen


Bronnen